Ta wieś rozciągająca się w północno zachodniej części Kotliny Dzierżoniowskiej wzdłuż Piławy (pr. dopływ Bystrzycy), na wysokości ujścia do niej Leniwego Potoku, u podnóża Lelka i Winnej Góry wzmiankowana była już w 1268 jako osada Ponte, Patridus pont posiadająca własnego proboszcza. Późniejsze niemieckie nazwy wsi pochodziły od "Zgniłego Mostu" (i taką polską nazwę nosiło Mościsko w latach 1945-1947.  W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego. We wsi znajduje się jeden z najstarszych na Dolnym Śląsku jednonawowy kościół pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela wzmiankowany po raz pierwszy w 1268. Kościół został przebudowany po pożarze w 1924 roku. Wewnątrz zachowały się kamienne tabernakulum z 1300, gotycki portal kamienny z XIV wieku, ołtarz główny z XVII wieku.. Na szczególną uwagę zasługują również drewniany strop nawy i późnoromańskie polichromie na sklepieniu prezbiterium z przełomu XIV/XV wieku. Przy moście niedaleko kościoła stoi kamienny krzyż. Na pobliskim Lelku znajdują się pozostałości dawnej szubienicy.

Obecnie jest to orientowana, jednonawowa budowla murowana z kamiennych ciosów, oskarpowana w narożach nawy i prezbiterium, założona na planie prostokąta z kwadratowym prezbiterium. Wnętrze oświetlają zarówno okna ostrołukowe jak i późniejsze (zamknięte odcinkiem łuku). Dachy dwuspadowe, na kalenicy nad nawą 8-boczna sygnaturka z XVIII w. zwieńczona sygnaturką z prześwitem.